آدرس ايميل :

نظر شما :

نمايش آدرس ايميل

خداوند آدمی را بر فطرتی آفریده است که پیوسته در اندیشه رشد و حرکت به سوی کمال است و گواه این حقیقت آن است که هیچ چیز آدمی را سرشار نمی کند و چشم و دل آدمی را لبریز نمی سازد و بی گمان نقش انتظار در این میانه بر کسی پوشیده نیست؛ در جایی که خداوند می فرماید: «قل فنتظروا اِنّی معکم من المنتظرین؛ بگو: انتظار برید که من نیز با شما از منتظرانم» (یونس، آیه 102)؛ دیگر تکلیف من و تو روشن است. 

آدمی در طول تاریخ همواره چشم در راه مردی داشته است که بیاید و با کوله باری از نور، بر سیاهی دامن گستر شب بتازد و جای پای خورشید را بر آسمان دل ها ترسیم کند. 

باور به موعود و منجی آخر الزمانی، ویژه اسلام و تشیع نیست بلکه می توان این اعتقاد را در تمام دین ها و آیین ها جست و جو کرد. کوتاه این که پیروان هر دینی، چشم به راه موعود عدالت گستری دارندکه انسان در سایه قیام زندگی بخش او، تنفس در هوای جان پرور مدینه فاضله را به تجربه بنشیند. 

با این همه قرار نیست دستی از غیب برآید و کاری بکند. خطاست که بنشینیم و تنها به دعا و ندبه بسنده کنیم تا مهدی بیاید و جهان را به کام ما درآورد. 

او وقتی می آید که در ما و در اندیشه ما اتفاقی و انقلابی سربرکشد و تکانی بخوریم؛ نخست باید ما ظهور کنیم تا ظهور نور در بیرون چهره بنماید. 

من اگر ستمگرم، چگونه ممكن است در انتظار كسي باشم كه سر و کار تیغش با خون ستمگران است؟ 

من اگر آلوده و ناپاكم، چگونه مي توانم چشم به راه انقلابي باشم كه شعله نخستینش دامان آلودگان را مي گيرد؟ 

این قرآن است که در گوش ها زمزمه می کند که: «إنًّ الله لايُغيّرُ ما بقومٍ حتّي يُغيّروا ما بأنفسهم: در حقيقت، خدا حال قومي را تغيير نمي دهد تا آنان حال خود را تغيير دهند» (رعد، آیه 11). 

این قرآن است که انسان را مورد خطاب قرار می دهد که در اوج فساد و بی خبری و فراوانی پلیدها تو بایست و پاک بمان: «قُل لّا يستوي الخبيثُ و الطّيّبُ و لو أعجبكَ كثرةُ الخبيثِ: بگو: پليد و پاك يكسان نيستند، هرچند كثرت پليدها تو را به شگفت آورد» (مائده، آیه 100). 

بنابراین در عصر غیبت باید از یک سو به دامان ایمان چنگ زد و از دیگر سو آماده بود و نیرو فراهم آورد: «و أعِدُّوا لهم مّا استطعتم مِّن قوةٍ و مِن رّباطِ الخيلِ: و هرچه در توان داريد از نيرو و اسب هاي آماده بسيج كنيد» (انفال، آیه 60). 

ظهور آماده سازي مي خواهد نه آماده خواهي. ظهور مرداني مي طلبد رها از بردگي ها و دل كنده از وابستگي ها. 

اين كه گفته اند افضل الاعمال انتظار الفرج، گواه اين حقيقت است كه دامن انتظار در سايه عمل به دست مي آيد و انسان منتظر با اعمالش بدين صفت شناخته مي شود. سر در لاك خويش فرو بردن و خلوت گزيدن و بي تفاوتي تو را از مدار انتظار بيرون مي كند. منتظر در بيرون معركه نمي نشيند و از دعا، ابزاري براي بي مسووليتي خود نمي سازد. انسان منتظر از هر فرصت، زمينه اي براي دعوت يار مي سازد.
هر درختي را از ميوه اش بايد شناخت، بنابراين اعتقاد به مهدويت و مدينه فاضله اي كه به دست حضرت دوست ساخته خواهد شد و اميد بستن به‌ آن و آرزوي فرا رسيدن آن بايد در زندگي امروز ما هم جاري شود و ما را به حركت در آن مسير وا دارد. 

«كلُّ نفسِ بما كسبت رهينة: هر كسي در گرو دستاورد خويش است» (مدّثر، آیه 38).
«قالوا يا موسي إنّا لن نّدخلها أبداً مّا داموا فيها فاذهب أنت و ربّك فقتلا إنّا هاهُنا قاعدونَ: گفتند: اي موسي! تا وقتي آنان در آن (شهر) ند ما هرگز پاي در آن ننهيم، تو و پروردگارت برو(بد) و جنگ كنيد كه ما همين جا مي نشينيم» (مائده، آیه 24) 

«مومنان خانه نشين كه زيان ديده نيستند با آن مجاهداني كه با مال و جان خود در راه خدا جهاد مي كنند يكسان نمي باشند. خداوند، كساني را كه با مال و جان خود جهاد مي كنند به درجه اي بر خانه نشينان برتري بخشيده، و همه را خدا وعده پاداش نيكو داده ولي مجاهدان را بر خانه نشينان به پاداشي بزرگ، برتري بخشيده است» (نساء، آیه 95). 

بنابراین هر که بخواهد در صف یاران مهدی درآید باید رنگ او را بگیرد و قدم در همان راهی بگذارد که امامش می گذارد و باید آن گونه زندگی کند که پسند خاطر ایشان افتد. 

و این گونه است که خداوند در آيه 55 سوره نور به كساني كه ايمان آورده و كارهاي شايسته انجام دهند، وعده مي دهد كه بي گمان آنان را حكمرانان روي زمين قرار خواهد داد، همان گونه كه پيشينيان آن ها را خلافت روي زمين بخشيد. 

پس باید این پیام دلنشین را به گوش ها رسانید که وضع موجود همیشگی نیست و می توان با خودسازی و زمینه سازی در جهت ظهور به پا خاست و با در هم شکستن طاغوت های رنگ رنگ، جهانی بر پایه ایمان و عدالت بنا نهاد. 

باید فریاد زد که جهان هیچ گاه از حجت حق خالی نبوده و نیست و می توان با ایجاد آمادگی، زمینه ظهور موعود واپسین را پی ریخت و آرمان شهر محمدی را در سایه حضور حضرت موعود در جان و جهان انسانی پی افکند.