آدرس ايميل :

نظر شما :

نمايش آدرس ايميل

موضوعی که امروز می خوام در موردش مطلبی بگم برای خودم شاید خیلی شناخته شده نبود نهایت اطلاعاتمو از تفاسیر دمِ دستی گرفته بودم و چند تا کتاب پیش پاافتاده ولی وقتی کشتار بی رحمانه اخیر ملتی که خود را «یهودی» می دونن، دیدم به خودم گفتم بد نیس چند تا کتاب دیگه رو ورق بزنم تا واقعاً ببینم اونی که اونا انجام می دن همونی که دینشون بشون می گه یا نه سیاست جدای از دیانتشون، اونم دین تحریف شدشون، باعث شده اینجوری هر کاری رو که به منافعشون برمی گرده انجام بدن. واسه همین چن تایی کتاب گیر آوردمو با چن نفری صحبت کردم، تا به مطالب زیر رسیدم. خیلی سر تو درد نمی آرم بد نیس نیم نگاهی بکنی. 

توی یه کتابی اومده بود که چون این «یهودیا» کتاب داشتن و تو کتابشونم اومده یه پیامبری رو از قوم خودشون و از نسل اسحاق انتظار می کشیدن و با پیامبر ما مخالفت کردن چون از نسل اسماعیله! در واقع چون از غیر یهود بود، نمی خواستنش. خیلی تعجب داره که این واقعاً به «ما قال» کار داشتن یا به «مَن قال» یعنی بیشتر دنبال سعادت آخرتشون بودن یا روی یه سری هوس پی دنیاشون؟ یادم اومد یکی از بچه هایی که باش صحبت می کردم می گفت اینا اصلاً به آخرت و دنیایی دیگه به اون صورتی که ما قبول داریم، قائل نیستن. یعنی می گن دنیای دیگه اگرم باشه پس تو همین عرصه تحقق پیدا کنه با تهیه و تدارک آنچه که لازمه!! بگذریم از بحث دور نیفتیم. گفتم اونا از پیامبر ما خوششون نمی اومد ولی ایشون که معروف به پیامبر مهربونی بود به این امیدکه یه روزی مسلمون شن، بشون توجه داشت حتی وقتی در قضیه هجرت به یثرب اونا به خوبی از پیامبر استقبال کردن، امید حضرت رو بیشتر کرد طوری که باشون پیمان و عهد دوستی بست اما انگاری اونا یجورایی خورده شیشه داشتن چون یه مدت که گذشت شروع کردن به اختلاف انداختن بین دو تا قبیله ی معروف یثربی یعنی اوس و خزرج. اونا اذیتاشون انقد زیاد شد که خدا پیامبرش رو دلدادی داد و ازش دلجویی کرد. کار بعضی وقت به کجاها می کشد که خدا از پسش فقط بر می آد. 

تو سوره نساء آیه 153 خدا به پیامبرش می گه: اونا اگه از تو کتاب خواستن واسشون بیاری ناراحت نشو، چن از پیامبر خودشون خواستن که خدا رو واسشون نشون بده اونا با اینکه محبتای پیامبر رو می دیدن ولی تو جنگ بدر عوض اینکه به عهدی که بسته بوند وفا کنن و از مسلمون دفا کنن، سعی داشتن لشکر مسلمون رو از هم بپاشونن واسه همین شروع کردن به شایعه کردن که مسلمونا شکست خوردن و پیامبر کشته شده. 

این کاراشون رو انقده ادامه دادن تا اینکه پیامبر رو مجبور کردن باشون بجنگه و تو غزوه های بنی قینقاع، بنی نضیر، بنی قریظه و خیبر شکستمشون داد. 

داشتم آیه هایی رو که قرآن کریم در مورد یهود آورده نگا می کردم دیدم هیچ قومی به اندازه ی یهود و بنی اسرائیل، ازش صحبت نشده. از روحیات گرفته تا اخلاق و عملکرد فاسدشون و با لحن سرزنش اونا رو خطاب و عتاب فرموده. بد ندیدم که چن تایی از اون آیه ها رو بیارم تا سند باشه: 

آیات خدا را به ثمن بخس فروختند(بقره /79) «بخس» یعنی به نازلترین اندازه این آیه یهود منو یاد این مطلب انداخت که حاضرن واسه دنیاشون همه کاری بکنن یا جایی که آورده آیات کتاب خدا را تحریف کردند.«بقره/75» واقعاً علت تحریف چی می تونه باشه؟ یه خورده که فکر کنی می بینی ها خودمون یه جاهایی که چیزی یا قانونی به نفعمون نباشه شروع می کنیم به تقسیراتی دلخواه کردن تا به هدفمون برسیم. برا اینجور آدما هدف مهمتره بخاطر این وسیله رو توجیه می کنن. 

حتی خدا دیگه یه جا خیلی واضح می گه: «به برخی احکام کتاب الهی ایمان آوردند و به بعضی دیگر کافر شدند» (بقره /85) یا «هرگاه پیامبری بر خلاف میل آنان سخن می گفت، بر ضد او قیام کرده و یا وی را به قتل می رساندند (مائده /70) خدا تو سوره بقره آیه 96 حرص اونا رو به همه اعلام می کنه: «بیش از همه مردم بر زندگی حریصند.» 

بعد این همه آیات که در مذمتشون گفته شده خوبه که مسلمونا دشمناشون بشناسن چون یا آیات قرآنو قبول داریم که حق اند یا نه. در صورت اول یابد او نو رو ملاک عمل خودمون قرار بدیم وقتی خدا به این صراحت قومی رو معرفی کرده وظیفه ما اینه که مراقب باشیم. دیگه از این واضح تر که «سخت ترین دشمنان مسلمانانند» (مائده/82) یا «در صددند که مسلمانان را به گمراهی افکنند» (آل عمران /24) اگه بخوایم بیاریم تا دلتون بخواد آیه در مذمتشون هس، از باب مشت نمونه خرواره آوردم تا هرکی دوس داش تحقیق بیشتری بکنه حداقل اگه تو همین تفاسیری که داریم بگرده یه چیزایی دستش می آد. 

اینم بگم سریع موضع نگیرید که خب قرآن باید از شون بدبگه وقتی اون همه اذیت کردن، نه تنها قرآنو پیشنهاد نمی کنم اگه اهلش باشی کتابایی رو که خارجیای غیر مسلمون نوشتن کم نداریم، می تونی اونارم نگاه کنی. 

حالا اینهمه گفتیم اینم بگم که قرآن همونطور که ازشون بد گفته، گفته که: «خداوند شما را از دوستی با کسانی که در کار دین با شما سر جنگ نداشتند و از دیارتان بیرون نرانده اند باز نمی دارد... خدا شما را از دوستی با کسانی منع می کند که در امر دین با شما جنگیده و از سرزمینتان بیرون کرده اند.» (ممتحنه /8و9) حتی حضرت رسول (ص) هم با اون همه اذیتی که دید پا روی حقوقشان نمی ذاشت: «کسیکه یکی از اهل ذمه را بیازارد، روی از او برمی تابم، یا کسیکه به اهل ذمه ستم کند و یا بیش از توانش بر او تکلیف کند نزد من محکوم است.» بگذریم که اهل بیت(ع) چقد سفارش به حسن رفتار با اهل ذمه کردن مثلاً اون نامه امیر سخن معروفه که به مالک گفت: «... آنان دو دسته اند: یا برادر دینی تو هستند یا همانند تو در آفرینش» 

اینکه یهودیا زندگیشون راحت بود، فقط محدود به زمان صدر اسلام نیست بلکه دوره های بعدی تاریخ اسلامم کنار مسلمونا بودن و راحت زندگی دینی و اجتماعی شون رو داشتن اگه قبول نداری کتاب یه خارجیو بت معرفی می کنم نگا کن که گفته: «در قوانین اسلام هیچ قانونی که دست اهل ذمه را در فعالیت های اقتصادی ببندد وجود نداشت و آنان توانستند گامهای بلندی در مشاغل سودآور بردارند. بسیاری از ایشان به کار صرافی، بازرگانی، پزشکی و کشت و زراعت اشتغال داشتند. بیشتر صرافان از میان یهودیان بودند... (آدم متز ... الحضارة الاسلامیه فی القرن الرابع الهجری، تعریبِ «محمد عبدالهادی ابوریده، ج1، ص 86) یه چیز جالبی که دیدم، با این همه اذیتی که اسلام از یهود دید، یهودیا حداقل جزیه را به دولت اسلامی می دادن. این مطلب رو یکی از نویسنده های عرب تو کتابش آورده: «یهودیان در سراسر کشورهای اسلامی تنها سالی یک دینار جزیه می پرداختند.» این در حالی بود که همزمان با این یهودیان مسلمان نشین، یهودیان اروپا نشین حتی محل سکونتشونم با اروپاییا فرق داشت... اونا رو تو محله های آلوده و دور از شهر (گتو) محکوم به انزوا کرده بودن. اما دریغ و افسوس که اینهمه مهمان نوازی با حق شناسی و جفاکاری جواب داده شد.
 
حالا با این همه موقعیتی که مسلمونان برای یهودیا ساختن که خودشون اعتراف می کنن «عصر طلایی» بوده رسم مردونگی یه که اینجوری مسلمونا رو آواره کنن؟! «خودت قضاوت کن»