آدرس ايميل :

نظر شما :

نمايش آدرس ايميل

شیما تقیان‌پور، شاعر 
نذری شب نیمه شعبان
پارسال خدا به ما کوچولویی داد و من خیلی می‌ترسیدم مبادا اتفاقی برای من یا او بیفتد. برای همین نذر کردم تا شب میلاد حضرت مهدی(عج) میان همسایه‌ها شیر پخش کنم. فرزندم به دنیا آمد و شب نیمه‌ شعبان هم فرا رسید، ولی من از یاد بردم که برای چنین شبی، نذری داشتم. 

وقتی به یاد نذرم افتادم که ساعت یازده شب بود. از همسرم خواستم که شیر تهیه کند تا من بتوانم نذرم را ادا کنم. همسرم همه‌ جا را گشت، ولی شیر پیدا نکرد که بخرد. البته من بدون منظور شیر را برای نذری انتخاب کردم دوازده شب بود که صاحب‌خانه‌مان در زد.
 
او از نذر ما خبر نداشت. همسایه‌مان گفت صبح رفته بودم تو صف شیر چند پاکت شیر برای تو خریدم. الآن یادم افتاد و شیرها را برایت آوردم. خیلی جالب بود که آقا به من کمک کرد تا نذرم را ادا کنم و شرمنده ایشان نشوم. همان وقت این بیت به ذهنم آمد که تا امروز نتوانسته‌ام آن را ادامه بدهم:
آقای سبزپوش غزل‌های روشنم
این شعرهای توست، فقط شاعرش منم 


نقی یعقوب نبی، شاعر 
مداح خجالتی
من دوره‌ راهنمایی بودم. دوست مداحی داشتم که از من بزرگ‌تر بود. تازه مداح شده بود و در بعضی مراسم شرکت می‌کرد. یک‌بار در مراسمی که او را دعوت کرده بودند، 

من هم بودم، مراسم نیمه‌ شعبان بود و قرار بود مولودی بخواند. تا آمد شروع کند به خواندن، صدایش گرفت و نتوانست ادامه بدهد. برای همین هم خجالت کشید و رفت بیرون از مجلس و دیگر تو نیامد تا دوباره بخواند. 

من رفتم که راضی‌اش کنم برگردد، که نیامد. الآن ایشان جزو مداحان نمونه‌ی کشور است و هر از گاهی ما یاد ایشان می‌اندازیم که چه شد آمدی بیرون و دیگر پا به مجلس نگذاشتی.