آدرس ايميل :

نظر شما :

نمايش آدرس ايميل

درگفت وگو با کریمی، مباحثی چون رابطه جوانان با اندیشه مهدویت و ضرورت مطرح کردن این اندیشه در مدارس، بهره مندی هنرمندان از این اندیشه و توجه صدا و سیما به مهدویت مطرح شد و پرسش هایی در این زمینه از ایشان پرسیده شد.

جناب آقای کریمی، همان طور که می دانید در دهه سوم انقلاب، به شکل فراگیری اندیشه مهدویت مطرح شد و فرصتی پدید آمد تا جامعه اسلامی با این اندیشه امید بخش آشنا شوند. آیا از همه زمینه ها و بسترها و ابزارها برای بیان اندیشه مهدویت استفاده شده است. آیا به گونه ای اندیشه مهدویت بیان شده که همه افراد جامعه بهره مند شوند و بتوانند با آن پیوند برقرار کنند؟

به نام خدا، البته شما چندین پرسش مهم را یک جا مطرح کردید که هرکدام پاسخ جامعی را می طلبد که بنده به قدر توانم به آن ها پاسخ می دهم. این که پس از انقلاب اندیشه مهدویت فرصتی یافت تا مطرح شود و جامعه اسلامی به گونه ای دیگر با آن آشنا شوند، حرف درستی است. پیش از انقلاب، مردم ما تنها از مقوله مهدویت، با نام امام زمان (عج) و دعای ندبه و... آشنا بودند که آشنایی اندکی به شمار می آید. در حالی که پس از انقلاب فرصتی شکل گرفت که آثار فراوانی در این زمینه منتشر و چند فیلم سینمایی خوب نیز ساخته شود و خوانندگان ما آثاری جهت جلب و جذب مردم پدید آورند و موسسه های حرفه ای در این زمینه تشکیل شود و دوره هایی برای مبلغان و روحانیون برگزار شود تا آن ها به شکل حرفه ای با آموزه مهدویت آشنا شوند و هنگام تبلیغ یا مواقع دیگر مردم را با مهدویت آشنا سازند. حتی در مدارس، مسابقه هایی برگزار شد تا بچه ها یاد امام زمان (عج) را در دلشان زنده نگاه دارند یا این که در این زمینه اردوهایی گذاشته شود و بچه ها به قم بیایند و از نزدیک با جمکران آشنا شوند. سایت ها و وبلاگ ها هم در نوع خود بی نظیرند، گرچه تازه کارند و بیشتر روی جنبه احساسی قضیه کلید کرده اند. همه این مواردی که بر شمردم و موارد دیگری که در فرصت های دیگر به آن مایه دارم، شرایطی را فراهم آورد تا خیلی از شهروندان ما این مقوله را بشناسند.

با توجه به حرف های شما، پی می بریم از همه ظرفیت ها استفاده شده و به نظر ظرفیتی نمانده که نادیده گرفته شده باشد؟

بله درست است، ولی در برخی حوزه ها کار کمی انجام شده است. مثل حوزه سینما. این که چرا از این ظرفیت مناسب درست بهره نبردیم، دلایل زیادی دارد که فکر کنم یک گفت وگو مجزا بطلبد، ولی با توجه به دلایلی که وجود دارد، همان چند فیلم کوتاه و فیلم های سینمایی هم که ساخته شده، نشانه های خوبی است که با گذشت زمان و توجه فیلم سازان و مسوولان هنری، شاید بر شمار آن ها افزوده شود. حتی از نظر بار معنایی، وضعیت بهتری داشته باشد. به گونه ای که برای صدور آن به کشورهای مسلمان بشود کاری کرد.

برمی گردیم به پرسش هایی که مطرح شد. آیا به گونه ای اندیشه مهدویت مطرح شده که همگان بهره ببرند؟ همان طور که می دانید اندیشه مهدویت ظریف و پیچیدگی خاصی دارد که اگر نسبت به این ظرافت، شناخت وجود نداشته باشد، ممکن است دشواری هایی پدید آید؟

بله. مشکلاتی چون خرافه ها و شبهه ها وجود دارد. همان طور که شما می دانید این روزها، خرافه ها و شبهه ها غوغا می کنند و جالب آن است که بسیاری از عالمان دینی به این مورد نظر دارند و آن را بیان می کنند، ولی متاسفانه به جای آن که از شمار خرافه ها و شبهه ها کاسته شود، بر شمار آن ها افزوده می شود. این دلایل زیادی دارد. یکی از آن ها کم کاری رسانه هاست. رسانه ای مثل صدا و سیما می تواند با ساخت برنامه ای آب روی آتش بریزد .صدا و سیما اگر بهتر از این برنامه بسازد و در برنامه سازی از نظر کارشناسان در حوزه های گوناگون بهره ببرد، قطعا می تواند با خرافه ها و شبهه ها و دلایل شکل گیری آن و راه های مقابله با آن مردم را آشنا کنند. صدا و سیما تنها از مهدویت، نشان دادن گنبد جمکران و دعای ندبه و متن های ادبی و شعرهای مهدوی و... را می داند. من هم مانده ام چرا کار ریشه ای در این زمینه انجام نمی دهند. کار دشواری نیست برای یک دوره چند ساله، برنامه ریزی و بر اساس زمان و شرایط برنامه هایی ساخته شود و همه گروه های سنی تحت پوشش قرار گیرد. با امکاناتی که رسانه ملی دارد، می تواند گام های خوبی بردارد، ولی متاٌسفانه گام هایی که برداشته می شود یا کوچک است یا دیر برداشته می شود که در هر دو صورت، به زیان ماست.

در مدارس ما وضع چگونه است؟ آیا همین وضعیتی که در صداوسیما هست، در آموزش و پرورش ما نیز وجود دارد؟

شاید بدتر از وضع صدا و سیما باشد. نمی خواهم منفی بافی داشته باشم، ولی کارهایی که در مدارس ما انجام می شود، تاثیر گذار نیست. این که به کودکان مان بگوییم برای امام زمان (عج) نامه بنویسیم خوب است، ولی چه زمان باید از آن ها چنین چیزی خواست؟ وقتی باید بخواهیم که شناختی در حد خودشان نسبت به امام دارند. شناخت بچه ها خیلی اندک است. خیلی از آن ها ظهور امام زمان (عج) را با جنگ و خون ریزی می دانند. خوب چنین بچه ای چه می خواهد برای امام بنویسد؟ اگر روی بچه ها کار شود و دانش مهدوی آن ها ارتقا یابد، مطئمن باشید هر چه می نویسند، درست و خوب و عمیق و اثرگذار است . البته شاید برخی بگویند نگاه من آرمانی است. من به فردایی که بچه ها بزرگ می شوند، فکر می کنم. روزی که صاحب فرزندانی می شوند و باید برای فرزندان شان از امام زمان (عج) بگویند. اگر بدون اطلاعات دینی، بچه های ما بزرگ شوند، برای نسل آینده حرف برای گفتن ندارند. تنها چیزهایی را مطرح می کنند که پایه و اساس درستی ندارد یا چیزهایی را می گویند که در کتاب ها یشان خوانده اند. این کافی نیست بچه مسلمان که در آموزش و پرورش این مملکت بزرگ می شود و درس می خواند، باید خیلی چیزها بداند.

این طور که پیداست، صدا وسیما و آموزش و پرورش ما که مخاطبان بسیاری دارند، خیلی ضعیف عمل کردند؟

متاسفانه بله. هر چند کارهایی انجام دادند. از یاد نبریم که طرف مقابل خیلی قوی است. منظورم رقیب ماست. رقیب ما در همه زمینه ها تواناست. رسانه، سینما، تلویزیون، اینترنت و... . ما در هیچ کدام از این موردها حرف اول را نمی توانیم بزنیم. تازه به همه این موردها، باید زبان فارسی را هم اضافی کنید. زبان فارسی جهانی نیست و زبان آن ها جهانی است. آن ها وقتی فکر بکنند، می توانند فکر شان را بلافاصله مطرح کنند.

پس دست ما خیلی خالی است. اگر این گونه ادامه بدهیم، کلی ناامیدی شکل می گیرد.

ولی چیزی ما داریم که در هیچ کدام از ملل پیدا نمی شود، کاش از این دارایی و نعمت بهره می بردیم. نعمتی که ما داریم، فرهنگ اسلامی است که برای هر قدم ما دنیایی حرف دارد.

یعنی فرهنگ اسلامی می تواند در برابر همه موردهایی که برشمردید وگفتید رقیب دارد، یکه تاز میدان باشد؟

بله. به شرطی که این فرهنگ را بشناسیم و از آن در لحظه لحظه زندگی مان بهره ببریم. نه این که یک گوشه بنشینم و فرهنگ اسلامی بر لب تاقچه مان خاک بخورد و از یاد ببریم آن را. این فرهنگ می تواند به اندازه تمام ابزار و ادوات نظامی و به اندازه تمام رسانه های رنگ به رنگ غربی و به اندازه تمام فیلم های هالیوودی و... کارآیی داشته باشد اگر همه به آن درست عمل کنیم و آن را فرا گیریم و به آن باور داشته باشید. در غیر این صورت فایده ای ندارد. برای نمونه، ما در فرهنگ اسلامی مان، مسئله ای چون حج را داریم که در هیچ دینی وجود ندارد. اگر از حج، این ظرفیت بزرگ درست استفاده شود، هر سال می توان در موسم حج، جهان را تکان داد، ولی خوب حاجیان و کشورهای اسلامی یک صدا نیستند.