آدرس ايميل :

نظر شما :

نمايش آدرس ايميل

نظام رسانه ای هر کشوری بسته به چگونگی طراحی سیاست های کلی بنیانگذاران حکومت آن، رسالت هایی را بر عهده می گیرد تا کار هدایت افکار عمومی و آگاهی بخشی در مسیر اعتلای حکومت را انجام دهد.
 
در حقیقت تعریف برنامه، رویکرد و مولفه های اساسی رسانه ای بر اساس نیازها و اقتضائات حکومتی به عنوان اصل غیر قابل انکار راه اندازی نظام رسانه ای هر حکومتی توسط مسئولان صورت می گیرد. 

به تعبیر دیگر نظام رسانه ای و اطلاع رسانی هر حکومتی تابلوی تمام قد معرفی همه ویژگی های همان حکومت است. 

اینک پس از سه دهه از وقوع انقلاب اسلامی در ایران که در بستر آموزه های عاشورایی و در جهت نیل به جامعه آرمانی مهدوی شکل گرفته و مدعی زمینه سازی برای ظهور منجی عالم بشریت است توسعه نامتوازنی را در نظام رسانه ای در ابعاد کمی و کیفی شاهد هستیم به طوری که در حال حاضر رسانه های سنتی، رسانه های خواص و نخبگان و رسانه های ملی هر کدام ویژگی ها و خصوصیت هایی برای خود تعریف کرده اند که ضمن آنکه به لحاظ کمیتی گستره وسیع ایران اسلامی را پاسخگو نیست، بلکه عملا به عنوان تابلوی تمام قد معرفی حکومت اسلامی نیز نمی تواند مطرح باشد، چرا که استراتژی اتصال انقلاب اسلامی به قیام مهدوی را دنبال نمی کنند. 

برای نمایان شدن این نکته کافی است تورقی در روزنامه ها و مجلات یا تاملی در مطالب خبرگزاری ها و رسانه های دیداری و شنیداری داشته باشیم. 

امروزه دکترین مهدویت به عنوان بنیادی ترین رویکرد انقلاب اسلامی در مسیر رشد و تعالی عملا فقط به عنوان بخشی از مطالب دینی یا فرهنگی نظام رسانه ای کشور تقلیل یافته و توجه بدان نه در حد استراتژی و رویکرد نظام رسانه ای جامعه مدعی زمینه ساز ظهور، بلکه در ردیف اهمیتی کمتر از امور رفاهی، اجتماعی و ورزشی قرار گرفته و یافتن محتوای مهدوی در لابه لای مطالب نظام رسانه ای کشور، مشکل، اندک و در صورت یافت فاقد عمق و کیفیت لازم است. 

برای تبیین موضوع نگاهی به نظام رسانه ای غرب یا چگونگی اداره کرد رسانه های وابسته به صهیونیسم بین الملل خالی از لطف نیست، رسانه های متکی بر دکترین سرمایه داری و سلطه از آغازین دهه های قرن گذشته فقط رسالت تعریف شده بنیانگذاران شان را اجرا کرده و تاکنون نیز در همان اهداف مانده اند، یعنی با پیشرفت علوم و فنون به جای آن که تغییری در استراتژی و اهداف کلان خود ایجاد کنند این پیشرفت ها را در خدمت اهداف کلان خود گرفته و به عنوان ابزاری جهت سرمایه داری و سلطه بیشتر از آن بهره جسته اند، کافی است به یکی دو نمونه از این ابزارها که در دست قدرتهای سلطه گر است توجه کنیم. 

امروزه تلویزیون ها و رادیو های ماهواره ای در اقصی نقاط عالم در حالی مشغول به فعالیت اند که مهمترین و اصلی ترین نقطه اتکایشان چند کشور غربی و به ویژه ایالات متحده است، یعنی کلیت مدیریت این رسانه های به ظاهر آزاد در دست استکبار است و آنها تا وقتی که در مسیر مدیریت شده و کلی مورد انتظار فعالیت می کنند آزادی دارند و در غیر این صورت دیگر امکان حضور در میان امواج ماهواره ای را نخواهند داشت. 

در دنیای اینترنت هم وضع به همین گونه است. هم اینک مهمترین پشتیبانان محتوای فضای مجازی در دنیای وب در غرب و امریکا قرار دارند و کلیه اطلاعات موجود در این پدیده جهانی به انحاء مختلف در اختیار طراحان نظام مدیریتی حاکم بر آن قرار می گیرد. 

بسیار ساده انگارانه است که بپنداریم این همه تسهیلات و ویژگی های منحصر به فردی که هر روز به امکانات فضای مجازی افزوده می شود جهت رفاه حال کاربران کشورهای غیر غربی، در حال رشد یا کشورهای اسلامی است، بلکه پشت پرده این همه خوش خدمتی تسهیل دسترسی به اطلاعات ملت ها و سپس مدیریت آسان رویدادهای جهانی است. 

با بررسی کلیات حاکم بر نظام رسانه ای غرب یک نکته به وضوح قابل مشاهده است و آن اینکه خط مشی ترسیمی بر این رسانه ها که برخاسته از فلسفه سرمایه داری و سلطه توسط بنیانگذاران نظام به اصطلاح نوین جهانی یا دهکده جهانی است و به خوبی توسط رسانه های متعددشان رعایت شده و روز به روز بر قدرت و تاثیرگذاریش افزوده می شود. 

اما همین بررسی در نظام رسانه ای کشورمان که مدعی حرکت در مسیر زمینه سازی ظهور هست نتایج راضی کننده ای در پی ندارد. این موضوع حتی در تاملی سطحی در محتوا و رویکرد رسانه های رسمی و ملی نیز به دست می آید. 

برای نمونه می توان این گونه ادعا کرد که در رسانه ملی صدا و سیما توجه به موضوع دکترین مهدویت نه به عنوان استراتژی و رویکرد مدیریتی بلکه فقط در حد دو ـ سه برنامه رادیویی یا تلویزیونی در روزهای جمعه مطرح است که البته انتقادهای فراوانی را هم در حوزه متخصصان مهدوی با خود به همراه دارد.
 
به تعبیر دیگر، هنوز این دیدگاه سنتی حتی در میان عالی ترین سطوح مدیریت نظام رسانه ای کشور وجود دارد که روز جمعه متعلق به امام زمان(عج) است و فقط در این روز می توان چند برنامه مهدوی از قبیل بسوی ظهور در شبکه ملی یا انتظار و عناوینی از این دست در شبکه های استانی و یا برخی برنامه های مهدوی رادیو معارف را تولید و پخش کرد و عصرهای جمعه یکی دو سرود کلیشه ای مربوط به امام عصر(عج) را به کرات نمایش داد. 

در حقیقت دیدگاه سنتی یادشده هنوز به این دیدگاه مترقی و به روز مهدوی که برخاسته از دکترین متعالی مهدویت است ارتقا نیافته که هم اینک امام عصر(عج) به عنوان ولی و بقیة الله در روی کره زمین حضور دارد و نه فقط جمعه ها بلکه تمام ایام هفته و سال متعلق به اوست و همه امور را نظاره می کند و توجه دارد. 

می توان گفت مدیرت نظام رسانه ای کشور به رغم ادعا جهت حرکت در زمینه سازی ظهور، دچار غفلتی ناخاسته است که ناشی از عدم توجه کافی به استراتژی انتظار و رسالت رسانه ها در ایفای نقش در این راستاست، یعنی همانگ ونه که عوام از غیبت امام عصر(عج) دچار انحرافات و لغزش هایی می شوند که طولانی شدن غیبت را در پی دارد، مدیران نیز در ابعاد کلان از جنس همان انحراف اما در شکلی آراسته تر را دچار شده اند. 

نظام رسانه ای ایران اسلامی پس از انقلاب بسان دو روی یک سکه است که در رویی صدا و سیما قرار داشته و روی دیگر آن وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. 

هم اینک به رغم گسترش تعداد روزنامه ها، هفته نامه ها و سایر مجلات یا رسانه های سایبری که مجوز رسمی فعالیت خود را از وزارت ارشاد دریافت کرده اند، توجه به موضوع دکترین و استراتژی مهدویت در حد همان نگاه سنتی و فوق الاشاره باقی مانده است، یعنی مدیریت حاکم بر نظام رسانه ای تحت پوشش این وزارت خانه به جای توجه به هدف متعالی مسیر سبز انتظار و جامعه آرمانی مهدوی و رسالت های خود ، فقط به این نکته توجه دارد که در صورت امکان به نشریات مکتوب یا مجازی بیشتری در حوزه مسائل مهدوی مجوز انتشار داده و عنوان تخصصی بر آنها بگذارد، در حالی که در مقایسه با نظام رسانه ای غرب که توصیفش در بالا رفت، انتظار آن است که این نهاد یک سیستم مدیریت ویژه ای برای حرکت مطبوعات و رسانه ها جهت نیل به اهداف کلان انقلاب اسلامی که اتصال به حکومت جهانی مهدوی است طراحی و اجرا نماید.

در حقیقت همه امور مربوط به رسانه های حکومت مدعی زمینه سازی ظهور که به طور رسمی فعالیت می کنند باید در مسیر انتظار و دکترین مهدویت که یکی از اهداف کلان انقلاب اسلامی است، ایفای نقش کنند و نباید در نظام رسانه ای مهدوی مسیر کلی حرکت مطبوعات و انواع رسانه ها زاویه دار از اهداف کلان افق ترسیمی برای نظام اسلامی باشد.